1. முன்னுரை: நவம்பர் 1, 1956 – நவீன தமிழ்நாட்டின் பிறந்த நாள் (Introduction)
நவம்பர் 1, 1956 அன்று தமிழ்நாட்டில் நடந்த மிகப்பெரிய மாற்றம் என்ன? என்று கேட்டால், பல மொழிகள் பேசும் மக்களைக் கொண்டிருந்த பழைய 'மதராஸ் மாநிலம்' (Madras State), தமிழ் மொழி பேசும் மக்களுக்கான தனித் தமிழ் மாநிலமாக (Linguistic State for Tamils) புவியியல் ரீதியாக மறுசீரமைக்கப்பட்ட வரலாற்று நிகழ்வே ஆகும். ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக்காலத்தில் நிர்வாக வசதிக்காகத் தமிழ், தெலுங்கு, மலையாளம், கன்னடம் மற்றும் துளு பேசும் பகுதிகளை ஒன்றாக இணைத்து உருவாக்கப்பட்ட மாகாண முறை முடிவுக்கு வந்து, மொழிவழி அடிப்படையில் நவீன தமிழ்நாட்டின் எல்லைகள் வரையறுக்கப்பட்ட பொன்னாள் 1956 நவம்பர் 1 ஆகும்.
November 1 1956 Tamil Nadu linguistic reorganisation என்பது வெறும் அரசியல் வரைபட மாற்றம் மட்டுமல்ல; தெற்கே திருவிதாங்கூர்-கொச்சி சமஸ்தானத்தில் இருந்த தமிழ் பேசும் கன்னியாகுமரி மாவட்டம் (Kanyakumari District) மற்றும் செங்கோட்டை (Shenkottai) வட்டம் தாயகத் தமிழ்நாட்டுடன் இணைந்ததும், மலையாளம் மற்றும் கன்னடம் பேசும் மாவட்டங்கள் அண்டை மாநிலங்களுடன் பிரிக்கப்பட்டதுமான மாபெரும் வரலாற்றுத் திருப்புமுனையாகும்.
2. மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டம் 1956 உருவான பின்னணி (States Reorganisation Act, 1956)
1947-இல் இந்தியா சுதந்திரம் பெற்றபோது, இந்திய மாநிலங்கள் Part A, Part B, Part C, Part D என நான்கு பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டிருந்தன. மொழிவழி மாநிலக் கோரிக்கை நாடு முழுவதும் வலுத்ததைத் தொடர்ந்து, அக்டோபர் 1, 1953 அன்று மதராஸ் மாநிலத்திலிருந்து தெலுங்கு பேசும் 11 மாவட்டங்கள் பிரிக்கப்பட்டு ஆந்திர மாநிலம் உதயமானது.
2.1 பசல் அலி ஆணையம் (Fazl Ali Commission / States Reorganisation Commission)
இந்தியா முழுவதும் மொழிவழி மாநிலங்களைச் சீரமைக்க அன்றைய பிரதமர் ஜவஹர்லால் நேரு, டிசம்பர் 1953-இல் நீதியரசர் பசல் அலி (Justice Fazl Ali) தலைமையில், கே.எம். பணிக்கர் (K. M. Panikkar) மற்றும் எச்.என். குன்ஸ்ரு (H. N. Kunzru) ஆகியோரை உறுப்பினர்களாகக் கொண்ட மாநில மறுசீரமைப்பு ஆணையத்தை (States Reorganisation Commission - SRC) அமைத்தார். இந்த ஆணையத்தின் பரிந்துரைகளின் அடிப்படையில் இந்திய நாடாளுமன்றம் மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டம், 1956 (States Reorganisation Act, 1956) மற்றும் 7-ஆவது அரசியலமைப்புச் சட்டத் திருத்தத்தை நிறைவேற்றியது. இச்சட்டம் நவம்பர் 1, 1956 அன்று அதிகாரப்பூர்வமாக அமலுக்கு வந்தது.
பசல் அலி ஆணையம் (States Reorganisation Commission) இந்தியா முழுவதும் 104 நகரங்களுக்கு நேரில் பயணம் செய்து, 9,000-க்கும் மேற்பட்ட பொதுமக்கள், மொழியியல் அறிஞர்கள், அரசியல் தலைவர்கள் மற்றும் வரலாற்றாசிரியர்களிடம் நேரடியாகக் கருத்துக்களைக் கேட்டறிந்தது. 1955 செப்டம்பர் 30 அன்று வெளியிடப்பட்ட 267 பக்கங்கள் கொண்ட அந்த வரலாற்று அறிக்கையில், நிர்வாகத் திறனை மேம்படுத்தவும், தாய்மொழி வழிக் கல்வி மற்றும் மக்களாட்சிப் பங்கேற்பை உறுதிப்படுத்தவும் மொழிவழி மாநிலப் பிரிவினையே (Linguistic Reorganisation of Indian States) சிறந்த தீர்வு எனப் பரிந்துரைக்கப்பட்டது. அதன் அடிப்படையில் Part A, Part B, Part C என்ற பழைய மாநிலப் பிரிவுகள் நீக்கப்பட்டு, 14 மாநிலங்களும் (States) 6 யூனியன் பிரதேசங்களும் (Union Territories) நவம்பர் 1, 1956 அன்று உருவாக்கப்பட்டன.
3. நவம்பர் 1, 1956 அன்று நடந்த 5 மிகப்பெரிய வரலாற்று மாற்றங்கள் (The 5 Major Territorial Changes)
November 1 1956 Tamil Nadu linguistic reorganisation சட்டத்தின் மூலம் தமிழ்நாட்டில் (அன்றைய மதராஸ் மாநிலத்தில்) நிகழ்ந்த 5 மிகப்பெரிய மாற்றங்கள் வருமாறு:
- கன்னியாகுமரி மாவட்டம் தமிழ்நாட்டுடன் இணைப்பு (Merger of Kanyakumari District): திருவிதாங்கூர்-கொச்சி (Travancore-Cochin) மாநிலத்தின் தென்பகுதியில் இருந்த தமிழர்கள் பெரும்பான்மையாக வாழ்ந்த அகஸ்தீஸ்வரம் (Agastheeswaram), தோவாளை (Thovalai), கல்குளம் (Kalkulam), விளவங்கோடு (Vilavancode) ஆகிய 4 வட்டங்கள் தமிழ்நாட்டுடன் இணைக்கப்பட்டு, கன்னியாகுமரி மாவட்டம் என்ற புதிய மாவட்டம் உருவாக்கப்பட்டது.
- செங்கோட்டை வட்டம் திருநெல்வேலியுடன் இணைப்பு (Merger of Shenkottai Taluk): திருவிதாங்கூர்-கொச்சி மாநிலத்திலிருந்த செங்கோட்டை வட்டத்தின் (Shenkottai Taluk) கிழக்குப் பகுதி பிரிக்கப்பட்டுத் தமிழ்நாட்டின் திருநெல்வேலி மாவட்டத்துடன் இணைக்கப்பட்டது.
- மலபார் மாவட்டம் கேரளாவுடன் இணைப்பு (Transfer of Malabar to Kerala): மதராஸ் மாநிலத்தின் அங்கமாக இருந்த மலையாளம் பேசும் மலபார் மாவட்டம் (Malabar District - கோழிக்கோடு, கண்ணூர், பாலக்காடு) மற்றும் காசர்கோடு வட்டம் ஆகியவை திருவிதாங்கூர்-கொச்சியுடன் இணைக்கப்பட்டுப் புதிய கேரளா மாநிலம் (Kerala State) உருவாக்கப்பட்டது.
- தெற்கு கன்னடா மற்றும் கொள்ளேகால் கர்நாடகாவுடன் இணைப்பு (Transfer to Mysore State): மதராஸ் மாநிலத்தில் இருந்த கன்னடம் மற்றும் துளு பேசும் தெற்கு கன்னடா மாவட்டம் (South Canara / மங்களூர்) மற்றும் கோயம்புத்தூர் மாவட்டத்தின் கொள்ளேகால் வட்டம் (Kollegal Taluk) ஆகியவை மைசூர் மாநிலத்துடன் (இன்றைய கர்நாடகா) இணைக்கப்பட்டன.
- லட்சத்தீவுகள் ஒன்றியப் பிரதேசமாகப் பிரிப்பு (Separation of Laccadive Islands): மதராஸ் மாநிலத்தின் மலபார் மாவட்ட நிர்வாகத்தின் கீழ் இருந்த லட்சத்தீவு, மினிக்காய் மற்றும் அமிந்திவி தீவுகள் (Laccadive, Minicoy and Amindivi Islands) பிரிக்கப்பட்டு மத்திய அரசின் நேரடி யூனியன் பிரதேசமாக மாற்றப்பட்டன.
4. குமரித் தந்தை மார்ஷல் நேசமணியும் கன்னியாகுமரி – செங்கோட்டை இணைப்பும்
சங்க இலக்கியங்கள் காலத்திலிருந்தே "வடவேங்கடம் தென்குமரி" எனத் தமிழ்நாட்டின் தென் எல்லையாகக் கன்னியாகுமரி போற்றப்பட்டது. ஆனால் திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானத்தின் ஆட்சியில் இருந்த குமரிப் பகுதித் தமிழர்கள் தாய் தமிழகத்துடன் இணைய விரும்பி 1945-இல் திருவிதாங்கூர் தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் (Travancore Tamil Nadu Congress - TTNC) என்ற இயக்கத்தைத் தொடங்கினர்.
4.1 மார்ஷல் நேசமணி, குஞ்சன் நாடார் மற்றும் புதுக்கடை துப்பாக்கிச்சூடு தியாகிகள்
'குமரித் தந்தை' மார்ஷல் ஏ. நேசமணி (Marshal A. Nesamony), ஏ. குஞ்சன் நாடார், ப. தாணுலிங்க நாடார், சிதம்பரநாதன் உள்ளிட்ட தலைவர்கள் குமரி இணைப்புப் போராட்டத்தை மக்கள் இயக்கமாக மாற்றினர். 1954 ஆகஸ்ட் 11 அன்று மார்த்தாண்டம் மற்றும் புதுக்கடையில் நடைபெற்ற போராட்டத்தில் திருவிதாங்கூர் காவல்துறை நடத்திய துப்பாக்கிச்சூட்டில் 9 தமிழர்கள் உயிர்த் தியாகம் செய்தனர். மார்ஷல் நேசமணி இந்திய நாடாளுமன்றத்திலும் பசல் அலி ஆணையத்திடமும் ஆவணப்பூர்வமாக வாதாடியதன் விளைவாகவே, நவம்பர் 1, 1956 அன்று அகஸ்தீஸ்வரம், தோவாளை, கல்குளம், விளவங்கோடு ஆகிய நான்கு தாலுகாக்களும் தமிழ்நாட்டுடன் இணைந்தன.
குறிப்பாக, கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தின் நான்கு வட்டங்களான அகஸ்தீஸ்வரம், தோவாளை, கல்குளம் மற்றும் விளவங்கோடு ஆகியவை தமிழ்நாட்டுடன் இணைந்ததன் மூலம், குமரி முனை (Cape Comorin), பத்மநாபபுரம் அரண்மனைப் பகுதி, சுசீந்திரம் தாணுமாலயன் கோயில், நாகர்கோவில் மற்றும் குளச்சல் துறைமுகம் ஆகிய வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்கத் தமிழ்ப் பகுதிகள் தாயகத் தமிழகத்துடன் மீண்டும் ஒன்றிணைந்தன. அதேபோல் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் குற்றாலம் அருவிப் பகுதியை ஒட்டிய செங்கோட்டை வட்டத்தின் கிழக்குப் பகுதியும் திருநெல்வேலி மாவட்டத்துடன் இணைக்கப்பட்டுத் தென்கிழக்கு எல்லை வலுப்படுத்தப்பட்டது.
5. கேரளா மற்றும் கர்நாடகாவுடன் இணைக்கப்பட்ட மாவட்டங்கள் (Malabar, South Canara & Kollegal)
நவம்பர் 1, 1956 மாற்றத்தின் போது, தமிழ்நாடு சில பகுதிகளை இழந்தும் சில பகுதிகளைப் பெற்றும் தனது மொழிவழி வடிவத்தை அடைந்தது:
- தேவிகுளம் – பீர்மேடு (Devikulam & Peermade): மூணாறு ஏலக்காய் மலைப்பகுதிகளான தேவிகுளம் மற்றும் பீர்மேடு வட்டங்களில் தமிழர்கள் பெரும்பான்மையாக வாழ்ந்தபோதிலும், பெரியாறு அணை மற்றும் புவியியல் காரணங்களைக் காட்டி அப்பகுதிகள் கேரளாவுடனேயே நிறுத்தப்பட்டன.
- பாலக்காடு மற்றும் சித்தூர்: மலபார் மாவட்டத்தின் பகுதியாக இருந்த பாலக்காடு கேரளாவுடன் இணைந்தது. அதேவேளையில், திருவிதாங்கூர்-கொச்சியின் தோவாளை, அகஸ்தீஸ்வரம், கல்குளம், விளவங்கோடு வட்டங்களின் இணைப்பால் கன்னியாகுமரி முனை மீண்டும் தமிழ்நாட்டின் தென் எல்லையானது.
- ஒற்றை மொழி நிர்வாகம் (Unilingual Administration): பன்மொழி மாகாணமாக இருந்தபோது நிர்வாகத்தில் நிலவிய மொழிச் சிக்கல்கள் நீங்கி, அக்டோபர் 14, 1956 அன்று தமிழ்நாடு ஆட்சிமொழிச் சட்டம் (Tamil Nadu Official Language Act, 1956) இயற்றப்படவும் நவம்பர் 1 மறுசீரமைப்பு வழிவகுத்தது.
மறுசீரமைப்பிற்குப் பிறகு நவம்பர் 1, 1956 அன்று மதராஸ் மாநிலம் (தற்போதைய தமிழ்நாடு) சென்னை (Madras), செங்கல்பட்டு (Chingleput), வட ஆற்காடு (North Arcot), தென் ஆற்காடு (South Arcot), சேலம் (Salem), கோயம்புத்தூர் (Coimbatore), நீலகிரி (The Nilgiris), திருச்சிராப்பள்ளி (Tiruchirappalli), தஞ்சாவூர் (Thanjavur), மதுரை (Madurai), இராமநாதபுரம் (Ramanathapuram), திருநெல்வேலி (Tirunelveli) மற்றும் புதிதாக இணைந்த கன்னியாகுமரி (Kanyakumari) ஆகிய 13 மாவட்டங்களைக் (13 Districts in 1956) கொண்ட ஒருங்கிணைந்த தமிழ் மாநிலமாகச் செயல்படத் தொடங்கியது. அன்றைய முதலமைச்சர் காமராஜர் (K. Kamaraj) தலைமையிலான அரசு, இந்த 13 மாவட்டங்களிலும் தமிழ்வழிக் கல்வி, பள்ளிக் குழந்தைகள் மதிய உணவுத் திட்டம் மற்றும் நீர்ப்பாசனத் திட்டங்களை விரைவுபடுத்தியது.
6. வடக்கு எல்லைப் போராட்டமும் திருத்தணி இணைப்பும் (Ma. Po. Si. & Pataskar Award)
1953 ஆந்திரப் பிரிவினையிலும் 1956 நவம்பர் 1 மாநில மறுசீரமைப்பிலும், வடக்கே முருகப்பெருமானின் அறுபடை வீடுகளில் ஒன்றான திருத்தணி (Tiruttani) ஆந்திர மாநிலத்துடனேயே இருந்தது. இதனை மீட்க 'சிலம்புச் செல்வர்' ம.பொ. சிவஞானம் (M. P. Sivagnanam - Ma. Po. Si.) தலைமையிலான தமிழரசுக் கழகமும், திருத்தணி மங்கலங்கிழார், விநாயகம் உள்ளிட்டோரும் மாபெரும் வடக்கு எல்லைப் போராட்டத்தை நடத்தினர்.
இப்போராட்டத்தின் விளைவாக அமைக்கப்பட்ட படாஸ்கர் ஆணையத்தின் (Pataskar Award, 1959) பரிந்துரைப்படி, ஆந்திரா மற்றும் மதராஸ் எல்லை மாற்றச் சட்டம் (Andhra Pradesh and Madras Alteration of Boundaries Act, 1959) நிறைவேற்றப்பட்டு, ஏப்ரல் 1, 1960 அன்று திருத்தணி வட்டமும் 300-க்கும் மேற்பட்ட தமிழ் கிராமங்களும் தமிழ்நாட்டுடன் அதிகாரப்பூர்வமாக இணைக்கப்பட்டன. இதன் மூலம் "வடக்கே திருத்தணி முதல் தெற்கே கன்னியாகுமரி வரை" என்ற இன்றைய தமிழ்நாட்டின் முழுமையான எல்லை உறுதியானது.
7. போட்டித் தேர்வுக் குறிப்புகள் & முடிவுரை (Key Takeaways & Conclusion)
November 1 1956 Tamil Nadu linguistic reorganisation குறித்து மாணவர்களும் வரலாற்று ஆர்வலர்களும் நினைவில் கொள்ள வேண்டிய முக்கியத் தகவல்கள்:
- சட்டம் மற்றும் ஆணையம்: பசல் அலி ஆணையம் (Fazl Ali Commission, 1953) மற்றும் மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டம் (States Reorganisation Act, 1956).
- நவம்பர் 1, 1956 அன்று இணைந்த பகுதிகள்: அகஸ்தீஸ்வரம், தோவாளை, கல்குளம், விளவங்கோடு (கன்னியாகுமரி மாவட்டம்) மற்றும் செங்கோட்டை வட்டத்தின் கிழக்குப் பகுதி.
- நவம்பர் 1, 1956 அன்று பிரிந்த பகுதிகள்: மலபார் மாவட்டம் & காசர்கோடு (கேரளாவிற்கு), தெற்கு கன்னடா & கொள்ளேகால் (கர்நாடகாவிற்கு), லட்சத்தீவுகள் (யூனியன் பிரதேசம்).
- 13 மாவட்டங்களுடன் தொடக்கம்: நவம்பர் 1, 1956 அன்று மறுசீரமைக்கப்பட்ட தமிழ்நாடு 13 மாவட்டங்களைக் கொண்டிருந்தது; இன்று அது 38 மாவட்டங்களாக வளர்ந்துள்ளது.
முடிவாக, நவம்பர் 1, 1956 அன்று நிகழ்ந்த மொழிவழி மாநில மறுசீரமைப்பே நவீன தமிழ்நாட்டின் நிலப்பரப்பிற்கும், தமிழ் ஆட்சிமொழி வளர்ச்சிக்கும், பண்பாட்டுத் தனித்துவத்திற்கும் அடித்தளமிட்ட மிகப்பெரிய வரலாற்று மாற்றமாகும். தொடர்புடைய கட்டுரைகளான தமிழ்நாடு உருவாவதற்கு முன்பு இந்தப் பகுதிக்கு என்ன பெயர் இருந்தது?, பசும்பொன் முத்துராமலிங்கத் தேவரின் இயற்பெயர் வரலாறு மற்றும் வீரமாமுனிவர் இத்தாலியில் பிறந்தவர் என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா? ஆகிய வலைப்பதிவுகளையும் வாசியுங்கள்.